“Ένα ευρώ για τη Μακεδονία” άρθρο του Θεόδωρου Κουτρούκη*

Θεόδωρος Κουτρούκης*

Ένα ευρώ για τη Μακεδονία 

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο αν η πολυθρύλητη Συμφωνία των Πρεσπών θα εγκριθεί από τις δύο εμπλεκόμενές χώρες. Μολαταύτα, η αναγκαιότητα για τη διαφύλαξη της ιστορικής κληρονομίας της Μακεδονίας δε φαίνεται πως θα εκλείψει στο προσεχές μέλλον. Επομένως, χρήσιμη θα ήταν η ενίσχυση της διεθνούς εκστρατείας της Ελλάδας για την προάσπιση του αρχαίου Μακεδονικού πολιτισμού. 

Σε αυτό το σκηνικό μεγάλη αποτελεσματικότητα θα είχε η αξιοποίηση της οικονομικής δυναμικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αυτόν τον σκοπό. Ειδικότερα, προτείνουμε την κοπή και διακίνηση ενός νομίσματος του Ευρώ (κατά προτίμηση του 1 ή των 2 ευρώ) στο οποίο η εθνική όψη θα απεικονίζει τον Ηλιο της Βεργίνας μαζί με τις λέξεις MACEDONIA και HELLAS ή GREECE (κάτι αντίστοιχο εμφανιζόταν παλαιότερα στο κέρμα των 100 δραχμών, αλλα η δραχμή είχε σαφώς μικρότερη εμβέλεια). Με αυτό τον τρόπο η ταύτιση της Μακεδονίας με την Ελλάδα θα διαδοθεί όχι μόνο στις χώρες που χρησιμοποιούν επίσημα το Ευρώ (19 χώρες μέλη της Ευρωζώνης συν το Μαυροβούνιο και το Κόσοβο), αλλα και σε πολλές άλλες χώρες που αποδέχονται το Ευρώ ως συμπληρωματικό μέσο συναλλαγών. 

Τέλος, το εγχείρημα της Ελλάδας για την οικουμενική διαδήλωση της ελληνικότητας της χώρας των Μακεδόνων θα ενισχυθεί από το κύρος και την δυναμική της ευρωπαϊκής ενοποίησης σε παγκόσμια κλίμακα με “πρεσβευτή" το νόμισμα της Γηραιάς Ηπείρου. 

*Ο Θεόδωρος Α.Κουτρούκης είναι Επικ. Καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα είναι ο νικητής των εκλογών 2020

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δείχνει ασταμάτητος λίγες ώρες πριν τις εκλογές και τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι κερδίζει τη Φλόριντα, την Αϊόβα, τη Βόρεια Καρολίνα, την Αριζόνα, το Τέξας, την Πενσυλβάνια, το Οχάιο και μάλλον την Μινεσότα. Ο ενθουσιασμός του κόσμου είναι ασύλληπτος, το ηθικό αγγίζει τα ύψη, η συσπείρωση των Ρεπουμπλικανών γύρω από τον Πρόεδρο, είναι μεγαλειώδης και τα οικονομικά στοιχεία που δείχνουν αύξηση κατά 33% του ΑΕΠ, είναι το κερασάκι πάνω στην νικητήρια τούρτα, που θα κόψει στις 3 Νοεμβρίου.

«Η εκλογή Τραμπ θα επιτρέψει τις οικονομικές ευκαιρίες, θα σημάνει περισσότερες θέσεις εργασίας, μικρότερους φόρους, ασφαλέστερες κοινότητες και μια πιο ισχυρή Αμερική, η οποία θα αγκαλιάσει τα ιδανικά του αμερικάνικου ονείρου. 

Θα παρέχει αυξημένη συνεργασία με τους συμμάχους μας για την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης, σταθερότητας, ασφάλειας και ευημερίας, ιδίως στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. 

Οι ΗΠΑ υπήρξαν σύμμαχοι και υποστηρικτές της Ελλάδας από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1821. Οι ΗΠΑ και η Ελλάδα έχουν πολεμήσει χέρι-χέρι για την υπεράσπιση της ελευθερίας σε πολλούς πολέμους ενάντια στην τυραννία και τον κομμουνισμό, συμπεριλαμβανομένου του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και του Ψυχρού Πολέμου».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Greek Voices for Trump, την τετραετία της προεδρίας Τραμπ, έχουν επιτευχθεί τα παρακάτω, που αφορούν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις: 

- Τόσο ο πρόεδρος Τραμπ, όσο και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν εκφράσει τις πεποιθήσεις τους ότι οι σχέσεις Ελλάδος - ΗΠΑ είναι στην καλύτερη κατάσταση από ποτέ υπό την προεδρία του Τραμπ.

- Οι ΗΠΑ και η Ελλάδα αντάλλαξαν σχεδόν 3 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του εμπορίου το 2019.

- Η ιστορική Συμφωνία Επιστήμης και Τεχνολογίας ΗΠΑ-Ελλάδας υπογράφηκε και εφαρμόστηκε υπό την ηγεσία του προέδρου Τραμπ, η οποία ανοίγει τον δρόμο σε εταιρείες των ΗΠΑ όπως η Pfizer, η Cisco, η Microsoft, η Amazon και η Tesla να επενδύσουν στην Ελλάδα.

- Ο πρόεδρος Τραμπ εξαίρεσε το ελληνικό ελαιόλαδο, το τυρί, το κρασί και άλλα προϊόντα από αμερικανικούς δασμούς που επιβάλλονται στην ΕΕ.

- Ο πρόεδρος Τραμπ είναι ο πρώτος πρόεδρος στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ που άλλαξε την εξωτερική πολιτική της χώρας, προκειμένου η Ελλάδα να καταστεί ως ο πλέον στρατηγικός και αξιόπιστος σύμμαχος της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

- Ο πρόεδρος Τραμπ ήταν εκείνος που υπέγραψε το διάταγμα του Νόμου του Υπουργείου Αμύνης προκειμένου να απελευθερωθούν 47,85 εκατ. δολάρια για έργα βελτίωσης στις εγκαταστάσεις της Σούδας.

- Ο πρόεδρος Τραμπ έδωσε εντολή το πλοίο του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ «USS Hershel Williams» να έχει μόνιμη έδρα τη ναυτική βάση της Κρήτης που βρίσκεται στον κόλπο της Σούδας.

- Ο πρόεδρος Τραμπ είναι ο μοναδικός πρόεδρος στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ ο οποίος τιμωρεί και επιβάλλει κυρώσεις στην Τουρκία.

- Ο πρόεδρος Τραμπ προέτρεψε την Τουρκία να σταματήσει τις επιθετικές της πράξεις απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο στην Ανατολική Μεσόγειο.

- Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ προέτρεψε την τουρκική κυβέρνηση να αντιστρέψει την προκλητική της απόφαση να λειτουργήσει ξανά τα Βαρώσια ενώ της ζήτησε να λειτουργήσει διπλωματικά στο Κυπριακό.

- Ο νόμος για την ασφάλεια και την ενεργειακή εταιρική σχέση της Ανατολικής Μεσογείου του 2019 ψηφίστηκε υπό την ηγεσία του προέδρου Τραμπ.

- Ο πρόεδρος Τραμπ ανακάλεσε το εμπάργκο όπλων στην Κύπρο, το οποίο διήρκεσε 33 χρόνια.

- Η κυβέρνηση του Tραμπ ανακοίνωσε ότι θα παρέχει Διεθνή Στρατιωτική Εκπαίδευση και Κατάρτιση (IMET) στην Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου.

- Η διοίκηση του Τραμπ και η Ελληνική Κυπριακή Δημοκρατία επέκτειναν τις σχέσεις τους μέσω της δημιουργίας ενός κοινού κέντρου εκπαίδευσης ασφάλειας γνωστού ως CYCLOPS.

- Η κυβέρνηση Τραμπ έχει υπογράψει δύο ιστορικές ειρηνευτικές συμφωνίες -μία με το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν,

Τράμπ ή Μπάιντεν. Ποιος συμφέρει την Ελλάδα?

Στις 3 Νοέμβρη ψηφίζουν οι Αμερικανοί για Πρόεδρο της έως σήμερα Παγκόσμιας Υπερδύναμης. Αν εκλεγεί η Αριστερά στις ΗΠΑ, είναι πολύ πιθανόν να ανατραπεί ο ηγετικός ρόλος των ΗΠΑ, τόσο στην παγκόσμια οικονομία, όσο και στον στρατιωτικό τομέα. Οι ΗΠΑ έχουν το σχετικό πλεονέκτημα να είναι γεωπολιτικά μακρυά από εντάσεις, έτσι οι διεθνείς τους σχέσεις έχουν μικρή σχετικά επήρρεια στο εκλογικό αποτέλεσμα. Όμως για εμάς στην Ελλάδα η τυχόν αλλαγή του γεωπολιτικού ρόλου των ΗΠΑ μπορεί να έχει σοβαρότατα αποτελέσματα.

Η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν περικυκλωμένη από αρκετά κράτη με τα οποία διατηρεί από εχθρικές, έως χλιαρές σχέσεις, διαθέτει ίσως από τα μεγαλύτερα και πιο αξιόμαχα στρατεύματα της περιοχής (θεωρούμε ότι η αριθμητική υπεροχή των τουρκικών στρατευμάτων δεν συνοδεύεται από ποιοτικά κριτήρια, άρα θα μπορούσαμε να κρίνουμε γενικά ότι η Ελλάς υπερτερεί στρατιωτικά της τουρκίας). Ο στρατός της Ελλάδας έχει καθαρά αμυντικό ρόλο, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της τουρκίας έχουν καθαρά επιθετικό ρόλο σε πολλαπλά μέτωπα, αντίθετα με την Ελλάδα που ουδέποτε έχει χρησιμοποιήσει τις Ενοπλες Δυνάμεις της για προληπτικές κρούσεις κατά επερχόμενων επιθέσεων εκ μέρους των εχθρών της.

Η Ελλάδα ως μέσα για την πολιτική και εδαφική της επιβίωση θεωρεί αποκλειστικά την συμμετοχή της σε διεθνείς οργανισμούς και πολυμερείς συνασπισμούς, ήτοι τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Βασίζεται δηλαδή αποκλειστικά στην προσμονή ότι οι σύμμαχοί της θα αποτρέψουν την Τουρκία από επίθεση σε βάρος της Ελλάδας. Για δε τον ΟΗΕ, αυτό φαντάζει ως ανέκδοτο, το ΝΑΤΟ δεν έχει μηχανισμούς προστασίας κράτους έναντι άλλου κράτους μέλους και η ΕΕ άγεται και φέρεται από την άκρως Τουρκόφιλη Γερμανία.

Η Ελλάδα διαχρονικά επιθυμούσε να εξασφαλίσει την δέσμευση από τις ΗΠΑ ότι θα αποτρέψουν μια επίθεση εκ μέρους της Τουρκίας. Αυτό κατά επιεική χαρακτηρισμό είναι άκρως μινιμαλιστικό, καθότι το δόγμα «δεν διεκδικούμε τίποτα» αυξάνει τις επεκτατικές βλέψεις της γείτονος, η οποία φυσικά δεν περιορίζεται σε επέκταση σε βάρος της Ελλάδας, αλλά εποφθαλμιά και άλλους στρατηγικούς στόχους σε όλα τα σημεία του ορίζοντα. Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι ήδη η Τουρκία έχει καταφέρει να αλώσει τις δύο Παλαιστινιακές οργανώσεις την «Εθνική Παλαιστινιακή Αρχή» που δραστηριοποιείται στην Ραμάλα και την Χαμας που δραστηριοποιείται στην Γάζα, στόχος δε της Τουρκίας είναι πέραν της εξαφάνισης του κράτους του Ισραήλ, η ανάκτηση της Ιερουσαλήμ από δυνάμεις υπό τον έλεγχο της Αγκυρας. Τέλος η Τουρκία πλήν της Γερμανίας, με την οποία έχει άριστες σχέσεις εδώ και περίπου 250 χρόνια, έχει καλλιεργήσει εντονότατα τις σχέσεις της με την Κϊνα, η οποία διακαώς επιθυμεί την σύσφιξη των σχέσεων με την Αγκυρα προκειμένου να εξασφαλίσει τον Νότιο Δρόμο του Μεταξιού, ο οποίος για αυτήν είναι ύψιστος στρατηγικός στόχος.

Έχοντας όλα αυτά υπ’ όψιν ας συγκρίνουμε τις θέσεις αλλά κυρίως την ιστορία των δύο υποψηφίων στις ΗΠΑ και ας προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα για το ποιος εκ των δύο «συμφέρει» περισσότερο την Ελλάδα.

Μπάιντεν: μέλος του «Δημοκρατικού» κόμματος, 47 χρόνια στην πολιτική ζωή, οι θέσεις του είναι ήδη αρκετά γνωστές στις ΗΠΑ, αλλά άγνωστες στην Ελλάδα. Δεν είναι ιδιαίτερα φιλικός στο Ισραήλ, μάλιστα είχε δημόσια διαπληκτιστεί με τον Menachem Begin, έχοντας την θέση ότι οι ΗΠΑ δεν θα έπρεπε να στηρίζουν καθόλου το Ισραήλ. Είναι ιδιαίτερα φειδωλός στις δημόσιες του τοποθετήσεις, αφήνει τους συμβούλους του να «διαρρέουν» τις απόψεις του (?) έτσι ώστε να μην χρειάζεται ποτέ να τις διαψεύδει. Σύμβουλός του πολύ ψηλά στην ιεραρχία της προεκλογικής του ομάδας είναι ο Ελβίρ Κλεμπίκ, Βόσνιος Μουσουλμάνος, τέως στρατηγικός σύμβουλος του Προέδρου Ερντογάν.

Τράμπ: νέος στην πολιτική, πολύ ευθύς, φημίζεται για το ότι πάντα λέει αυτό που σκέφτεται, επικοινωνιακός, έχει αρκετούς Ελληνοαμερικανούς στο επιτελείο του, πρόσφατα διόρισε υφυπουργό Άμυνας τον Ελληνικής καταγωγής Μιχάλη Κράτσιο.

Μπάιντεν: εισοδήματα περίπου 16.000.000 δολάρια ετησίως, τα 500.000 από το Αμερικανικό Δημόσιο ως «μισθό» (φορολογητέα) και τα υπόλοιπα τα μαζεύει σε «δωρεές» προς 4 ΜΚΟ που ελέγχει η οικογένειά του και αναφέρονται ως δωρεές. Πέρα από αυτό, ο γιός του Χάντερ εισπράττει κολοσσιαία ποσά από Κινεζικές, Ουκρανικές, Γερμανικές και Τουρκικές εταιρείες, γεγονός που έχει βάλει φωτιά στην Αμερικανική πολιτική σκηνή. Ο Μπάιντεν δεν εργάστηκε ποτέ του, μπήκε πολύ νωρίς στην πολιτική.

Τράμπ: διαθέτει κολοσσιαία κινητή και ακίνητη περιουσία πρίν μπεί στην πολιτική, υποχρεώθηκε να αποξενωθεί από κάθε επιχειρηματική του δρστηριότητα λόγω ασυμβίβαστου, μάλιστα δεν εισπράττει τον μισθό του ως Πρόεδρος των ΗΠΑ (περί το 1 εκ. δολάρια ετησίως)

Μπάιντεν: το κόμμα του ξεκίνησε και ολοκλήρωσε τον φονικό πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία κατ’ απαίτηση της Γερμανίας, δημιούργησε την Αραβική Άνοιξη και προώθησε την άνοδο του ISIS (Κλίντον), όπως και πολλές άλλες περιφερειακές συρράξεις. Ταυτίζεται απόλυτα με την Γερμανία σε όλα τα θέματα Ευρωπαϊκής πολιτικής, δεν θεωρεί την Κίνα ως εχθρό των ΗΠΑ, απλά έναν εμπορικό αντίζηλο (άλλωστε τι άλλο να πεί όταν έχει εισπράξει μέσω του γιού του τουλάχιστον 50 εκ δολάρια…. από Κινεζικές Κρατικές Εταιρείες, άνευ νόμιμης αιτίας).

Τράμπ: ευρίσκεται σε ανοικτή ρήξη με την Γερμανία, απέσυρε ήδη στρατεύματα από εκεί, θεωρεί ότι η Γαλλία είναι πολύ πιο αξιόπιστη σύμμαχος εντός και εκτός ΝΑΤΟ, επιθυμεί την αποχώρηση των στρατευμάτων των ΗΠΑ από ενεργά θέατρα πολέμου που είχαν ξεκινήσει οι Δημοκρατικοί, θεωρεί την Κίνα ως στρατηγικό αντίπαλο πρώτης τάξεως. Ο Τράμπ, συνομιλεί με τον Ερντογάν (όπως με πολλούς άλλους ηγέτες, ακόμα και τον Κιμ ιλ Γιούνγκ), όμως απέκλεισε την Τουρκία από τα F-35, σταμάτησε την χορήγηση ανταλλακτικών για τα Τουρκικά F-16, έχει σταματήσει σχεδόν όλες τις παραδόσεις όπλων στην Τουρκία, την ίδια ώρα που οι Γερμανοί έχουν αυξήσει αντίστοιχα τις εξαγωγές τους προς Τουρκία.

Μπάιντεν: Στηρίζει τους Παλαιστινίους σε βάρος του Ισραήλ, ουσιαστικά υιοθετεί την επιθετική πολιτική της Τουρκίας ενάντια στο Ισραήλ, έπλεξε χτές το εγκώμιο του Stoltemberg που είναι γνωστότατο ότι αποτελεί τον δούρειο ίππο της Γερμανικής πολιτικής εντός ΝΑΤΟ, υποστηρίζει την αρχή της αποφυγής εντάσεων στο Αιγαίο, αλλά με «διαλλακτικότητα» της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας και του «διαλόγου», είναι υπέρμαχος της πολιτικής των ίσων αποστάσεων και του «γκριζαρίσματος».

Τράμπ: Στηρίζει απόλυτα το Ισραήλ, κατάφερε μάλιστα σχεδόν όλες οι πέριξ χώρες να εγκαταλείψουν τους Παλαιστινίους, τους οποίους βλέπουν ως δούρειο ίππο της Αγκυρας και ιδιαίτερα επικίνδυνους. Εγκατέλειψε την πολιτική ίσων αποστάσεων των προκατόχων του, αγνόησε επιδεικτικά την Τουρκία, προσέφερε σε Ελλάδα, Κύπρο και

καλή ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ! Χρόνια πολλά!

Η Πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα και σηματοδοτούσε την αρχή της άνοιξης.

Στην Ελλάδα το πιο διαδεδομένο έθιμο είναι η δημιουργία του πρωτομαγιάτικου στεφανιού από λουλούδια κομμένα από τους αγρούς.

Η παράδοση θέλει τους αγρότες να φτιάχνουν από μόνοι τους τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια με κάπως διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έχουμε συνηθίσει.

Στη Σέριφο, ήδη από το βράδυ της πρωτομαγιάς, κρεμούν στην πόρτα του σπιτιού τους ένα στεφάνι από λουλούδια, προσθέτοντας όμως και τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο.

Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα «δαιμοναριά», άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί.

Στα μέρη της Μικράς Ασίας σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά.

Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως τις 23 Ιουνίου, του Αϊ – Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου.

Εκτός από το μαγιάτικο στεφάνι, σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας αναβιώνουν ακόμα και στις μέρες μας κάποια ενδιαφέροντα έθιμα που έχουν λυτρωτικές, εξαγνιστικές ιδιότητες και κυρίως έχουν να κάνουν με την καλοτυχία και την υγεία.

Στην Κέρκυρα, ένα νησί που φημίζεται για τις ξεχωριστές της παραδόσεις και για τους ανθρώπους της που παραμένουν πιστοί σε αυτές, το Μαγιόξυλο έχει την τιμητική του.

Οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά.

Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.

Στη σύγχρονη εποχή, απαλλαγμένοι από τέτοιου είδους συμβολισμούς, το στεφάνι της Πρωτομαγιάς αποτελεί περισσότερο μία ευχάριστη δραστηριότητα για τα παιδιά.

H γιορτή της Άνοιξης και των λουλουδιών πλησιάζει. Το έθιμο της ημέρας θέλει να φτιάχνουμε και φοράμε στεφάνι από λουλούδια. Το γνωστό μαγιάτικο στεφάνι.

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο έθιμο που τηρείται πιστά σε κάθε μεριά της χώρας.Κάθε τέτοια μέρα ένα λουλουδένιο στεφάνι στολίζει τις πόρτες των σπιτιών. Παλιότερα η κατασκευή του αποτελούσε ολόκληρη ιεροτελεστία, αφού τίποτα δεν φτιαχνόταν στην τύχη και καθετί που είχε πάνω του είχε και το δικό του συμβολισμό. Το μαγιάτικο στεφάνι έχει κατά πάσα πιθανότητα τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνια χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά και δεν έλειπαν από καμία σημαντική εκδήλωση.

Είναι αξιοπρόσεκτο ότι μια σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που αντιστοιχούσε περίπου χρονικά στο Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο. Το κλαδί αυτό δεν το έφτιαχναν με άνθη, αλλά με κλαδιά οπωροφόρων δέντρων, στα οποία τοποθετούσαν επίσης κρεμμύδι και σκόρδο. Το μαγιάτικο στεφάνι «χαρίζει» στους ενοίκους ενός σπιτιού υγεία, καλή τύχη, ειρήνη, ευτυχία και ευφορία.

Παλιότερα, όμως, το στεφάνι του Μάη έπρεπε να έχει ορισμένα λουλούδια για να πιάσουν οι ευχές που έκαναν οι νοικοκυρές, όπως: Τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια, για να είναι ανθισμένο το σπίτι, ή κλωνάρια ανθισμένα από αγιόκλημα ή ελιά, για την ευτυχία του σπιτιού. Τα στεφάνια τα κρεμούν στις εξώπορτες ή στους εξώστες των σπιτιών μέχρι τις 24 Ιουνίου, οπότε τα καίνε στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη.

Λιβύη κομβικός παράγοντας στην ενεργειακή πολιτική της Ε.Ε.

Οι εξελίξεις στο μέτωπο της Λιβύης και το θερμό ενδιαφέρον τόσο πολλών διεθνών δρώντων συνιστά μια επιβεβαίωση της σημασίας όχι μόνο της χώρας της Βορείου Αφρικής ή του Μεγάλου Μαγκρέμπ. Στη Λιβύη διακυβεύονται πολλά όσον αφορά κυρίως την ενεργειακή ασφάλεια των κρατών-μελών της ΕΕ, ενώ διασυνδέονται άρρηκτα με τα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο, τη θέση της Κύπρου και τον ουσιαστικό ρόλο που δύναται να διαδραματίσει η Ελλάδα.

Η δυνατότητα της ενεργειακής τροφοδοσίας της ευρωπαϊκής αγοράς βρίσκεται ενώπιον μείζονων προκλήσεων, καθότι η διαρκώς μειούμενη και άρα πιο ακριβή εσωτερική παραγωγή, όπως και η βραδεία ανάπτυξη των ΑΠΕ, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη ραγδαία αυξανόμενη εσωτερική ζήτηση. Παράλληλα, η ανησυχία για τη διευρυνόμενη εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο αποτελεί επίσης ένα κρίσιμο πρόβλημα, το οποίο έχει επιταθεί με τη λειτουργία των ρωσογερμανικών Nord Stream I & II.

Συνεπώς, η νότια (Μεγάλο Μαγκρέμπ) και νοτιοανατολική (Ανατολική Μεσόγειος) κατεύθυνση αποτελούν τη δυνητική «σανίδα σωτηρίας» για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια. Από μόνη της η Λιβύη συνιστά μόλις την 45η χώρα παγκοσμίως σε αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου. Ωστόσο, ταυτόχρονα αποτελεί μέρος ενός συνολικού δυνητικού ενεργειακού σχεδιασμού, ο οποίος έχει ως επίκεντρο τον αγωγό Trans-Saharan και τα παρακλάδια του προς την Ευρώπη. Ξεκινώντας από τα ευμεγέθη κοιτάσματα της Νιγηρίας, ο Trans-Saharan καταλήγει ως τροφοδότης των εν λειτουργία ή υπό σχεδιασμό αγωγών Maghreb-Europe (Μαρόκο), Medgaz, Trans-Mediterranean και Galsi (Αλγερία), Trans-Mediterranean (Τυνησία) και Green Stream (Λιβύη).

Η εν λόγω γεωγραφική ζώνη της δυτικής Αφρικής και ιδιαίτερα ο Νίγηρας και η Αλγερία, κράτη τα οποία διασχίζει ο Trans-Saharan, συνιστούν προνομιακό χώρο της Γαλλίας από την εποχή της αποικιοκρατίας, στοιχείο που αναδεικνύεται και από την ενεργό εμπλοκή του Παρισιού στην αντιμετώπιση των ισλαμιστικών εξτρεμιστικών ομάδων της περιοχής. Παράλληλα, η Ιταλία διαθέτει εμπεδωμένα συμφέροντα –ιδιαίτερα επί λιβυκού εδάφους– μέσω της ENI, η οποία συνιστά έναν ενεργειακό κολοσσό δυσανάλογο προς την ισχύ του ιταλικού κράτους, ενώ και η Γερμανία είναι παρούσα σε σημαντικότατα πεδία εκμεταλλεύσεως υδρογονανθράκων ήδη από τη δεκαετία του 1950.

Φυσικά, ούτε λόγος να γίνεται για τα αγγλοαμερικανικά συμφέροντα.

Στην εν λόγω εξίσωση, με διακύβευμα συνολικά τον αφρικανικό ενεργειακό διάδρομο, εισέρχεται δυναμικά η Ρωσία, ενώ φιλοδοξεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και η Τουρκία. Όσον αφορά τη Μόσχα, ο γεωστρατηγικός στόχος έγκειται στο «κλείδωμα» της Αφρικής, τακτική την οποία ακολούθησε στο παρελθόν και στην περίπτωση της κεντρικής Ασίας δεσμεύοντας προκαταβολικά έναντι πινακίου φακής την τότε τρέχουσα παραγωγή αλλά και τη μελλοντική των κρατών. Στόχος ήταν να μην βρουν εναλλακτικούς παρόχους η ΕΕ, η Τουρκία, αλλά και η Κίνα εξ Ανατολών, ή έστω να δυσκολεύσει η προσβασιμότητά τους.

Στην περίπτωση της Λιβύης, και κατ’ επέκταση της Αφρικής, η ρωσική γεωστρατηγική των αγωγών χαράσσεται με γνώμονα τη διατήρηση της δεσπόζουσας θέσης της επί της ευρωπαϊκής αγοράς. Η δημιουργία προσκομμάτων στην πρόσβαση των Ευρωπαίων στους πόρους της δυτικής Αφρικής, ή έστω η συμμετοχή της Ρωσίας διά της Gazprom, συνιστά έναν διακριτό στόχο, η προσπάθεια πραγμάτωσης του οποίου αναδιατάσσει τις θέσεις και τις προτεραιότητες των εμπλεκόμενων δρώντων. Πρόκειται για μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, ενώπιον της οποίας βλέπουμε νέες ευθυγραμμίσεις συμφερόντων, νέες συμμαχίες, νέες αντιπαλότητες και νέες φιλοδοξίες, όπως η τουρκική.

Η κρίση στη Λιβύη ενέχει μεγαλύτερες προεκτάσεις απ’ όσες πιστεύουμε, και αυτές δικαιολογούν το έντονο ενδιαφέρον κομβικών παραγόντων. Η συγκεκριμένη ένταση συμφερόντων σημαίνει ότι η υποχώρηση ή απεμπλοκή της μίας πλευράς ευθυγραμμισμένων κρατικών δρώντων είναι εξαιρετικά κοστοβόρα, και ως εκ τούτου η εμφύλια διαμάχη δεν θα τελειώσει δίχως την πλήρη επικράτηση μόνο ενός στο επιχειρησιακό επίπεδο. Η διπλωματία θα λειτουργήσει και θα

ΕΛΛΑΔΑ-ΤΣΙΠΡΑΣ vs ΡΩΣΙΑ-ΠΟΥΤΙΝ

Πριν από περίπου 5 χρόνια, όταν ο Μπαράκ Ομπάμα δίστασε να επιτεθεί στη Συρία, και επέλεξε να συμμαχήσει με τη Ρωσία, ώστε να αφήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν να κάνει τη… βρώμικη δουλειά, ξεριζώνοντας τους παράφρονες τζιχαντιστές, λίγοι μπορούσαν να προβλέψουν ότι, εκείνη τη στιγμή, η Αμερική επέτρεπε στον Βλαντιμίρ Πούτιν να ολοκληρώσει την επιχείρηση… διόρθωσης της έκβασης του Ψυχρού Πολέμου.

Την τελευταία αυτή πενταετία, η Ρωσία του Πούτιν (και του Λαβρόφ, σε διπλωματικό επίπεδο) κάνει… παιχνίδι σχεδόν παντού στον πλανήτη.

Έχοντας αφαιρέσει από τις ΗΠΑ το αυτονόητο στέμμα της μοναδικής υπερδύναμης. Και από τον εκάστοτε ένοικο του Λευκού Οίκου, τον ηχηρό τίτλο του πλανητάρχη.

Η Ρωσία του Πούτιν έφτασε στο σημείο να παρέμβει στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016, όπως ομολογούν τα ίδια τα… θύματα, δηλαδή το πολιτικό κατεστημένο της Ουάσινγκτον.

Παράλληλα, με την εντυπωσιακή εξέλιξη της ρωσικής τεχνογνωσίας στις νέες τεχνολογίες, το διαδίκτυο, και κυρίως τα social media, εξελίχτηκαν σε άρματα της επικοινωνιακής προπαγάνδας του Κρεμλίνου.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν, όλοι καταλαβαίνουμε ότι… με τη Ρωσία δεν παίζεις.

Φροντίζεις, στην καλύτερη περίπτωση, να κρατάς ισορροπίες.

Και να μην υποτιμάς τις συνέπειες.

Όχι άμεσα σε βάθος χρόνου.

Όλα αυτά, θα πρέπει να συνυπολογίσει ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, για τη διαχείριση της κρίσης που προκάλεσε η ελληνική πλευρά, με

Οι πρίγκηπες, οι κακοί λύκοι και τα παραμύθια

Toυ Νίκου Καραγιαννακίδη* 

Ο Σάμιουελ Τζόνσον υπήρξε ένας εξαίρετος Βρετανός λόγιος. Ανάμεσα στα πολύ σοφά πράγματα, που είπε κι έγραψε, περίοπτη θέση έχουν δύο ρήσεις του, οι οποίες "κουμπώνουν" απόλυτα με την παρούσα πολιτική σκηνή της χώρας. «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός... καθάρματος» και «Τα ταξίδια χρησιμεύουν για να ρυθμίζεται η φαντασία από την πραγματικότητα και αντί να προσπαθείς να σκέφτεσαι πώς είναι τα πράγματα, να τα βλέπεις όπως είναι». Και οι δύο ρήσεις του ταιριάζουν «γάντι» με αυτό που ζούμε στη χώρα μας τα τελευταία τέσσερα έτη με το τσιτάτο "επαναστατών" ότι «η αριστερά κι αν ακόμη δεν διώκεται, θα πρέπει να εφεύρει το... διωγμό της». Από την μία, βλέποντας τον Πάνο Καμένο στο Μονακό, οι δύο αυτές οι ρήσεις ήρθαν ασυναίσθητα στο μυαλό μου. Θυμήθηκα ότι ο υπουργός εθνικής άμυνας πέρασε τις εξετάσεις του με επιτυχία από την πρώτη κιόλας στιγμή. Ποιος δεν θυμάται ότι στην προσπάθειά του να ανέβει στην εξουσία και να συγκυβερνήσει με τον Αλέξη, χρησιμοποίησε επιχειρήματα αυτοκτονιών, παραιτήσεων, στάσεων στα τέσσερα κλπ. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις χιλιάδες αναρτήσεις στελεχών του -σε social media και σε διάφορα δήθεν χριστιανικά και πατριωτικού χαρακτήρα site- της καπήλευσης ρήσης του Οσίου Γέροντος Παϊσίου ότι «Τότε, όμως, θα αντιδράσουν λίγοι πιστοί Χριστιανοί αλλά και το ΚΚΕ», και ποιος μπορεί να ξεχάσει τα "τρολ" των ΑΝΕΛ που έσπευδαν να ερμηνεύσουν την ρήση ισχυριζομενοι ότι αυτή αναφερόταν στους... ΑΝΕΛ και τον ΣΥΡΙΖΑ και την συγκυβέρνησή τους; Στο δε Άγιο Όρος μάλιστα κυκλοφορούσε έντονα φήμη ότι δήθεν ο κ. Καμμένος θα ήταν ο πολιτικός που θα του παραδοθεί η Πόλη;

Από την άλλη βλέποντας κι ακούγοντας τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να μην αντιληφθείς ότι πάνω στον μύθο των υποτιθέμενων διωγμών της λεγόμενης Αριστεράς (του) προσπαθούσε να κρατήσει τον λαό της! Ένας "διωγμός" που τα χρόνια των μνημονίων ταυτοποιήθηκε στο πρόσωπο των κακών δανειστών, οι οποίοι ήρθαν για να ισοπεδώσουν την χώρα μας. Ο καιρός

Οι τελευταίες ώρες της Κωνσταντινούπολης! Ένα συγκλονιστικό χρονικό

Οι τελευταίες ώρες πριν η Πόλη πέσει! Ένα δραματικό χρονικό γραμμένο από τον 

συνάδελφο δημοσιογράφο Βενιζέλο Λεβντογιάννη για το ΠΟΝΤΙΚΙ. Η αναδημοσίευσή του επιβεβλημένη και χρήσιμη για όποιον πραγματικά θέλει όχι απλά να διαβάσει, αλλά να “ζήσει” μέσα από ένα κείμενο όσα τραγικά αλλά και ηρωϊκά έγιναν εκείνες τις τελευταίες ώρες της Κωνσταντινούπολης!

Θεοδοσιανά τείχη. Μέγα τείχος. Βράδυ Δευτέρας 28 Μαΐου. 

Ο Ιωάννης Ιουστινιάνης άφησε το βλέμμα του να πλανηθεί στην γεμάτη άταφα πτώματα, πεδιάδα του Λύκου. Σε λίγη ώρα θα ξημέρωνε. Η Πόλη των πόλεων, θα ζούσε άλλη μια ημέρα σκληρής πολιορκίας. Ο καιρός δεν ήταν πολύ κρύος, είχε όμως μια υγρασία που τρυπούσε τα κόκαλα. Τύλιξε τον βαρύ μαύρο μανδύα του πάνω από την πανοπλία του. 

Ήταν κουρασμένος. Όλα τα μέλη του πονούσαν φρικτά. Στην σκουρόχρωμη μεταλλική του πανοπλία, η υγρασία σχημάτιζε μικρά αυλάκια νερού που έπεφταν στο έδαφος. Στο βάθος, στο στρατόπεδο του Αμιρά, η νύχτα είχε γίνει μέρα, από τις εκατοντάδες φωτιές που είχαν ανάψει. Τα τύμπανα δεν σταματούσαν λεπτό να χτυπούν. Οι κραυγές και οι επικλήσεις στον Θεό τους, ακουγόταν καθαρά μέχρι τα τείχη που στέκονταν ο ίδιος. Οι δερβίσηδες έκλαιγαν και υπόσχονταν στους στρατιώτες του εχθρού πιλάφι και γυναίκες στον παράδεισο, εάν πεθάνουν τιμημένα στη μάχη. Ένα άσχημο προαίσθημα έκανε το στομάχι του να σφιχτεί. Έφερε το χέρι του στο τεράστιο σπαθί του και χάιδεψε τη λαβή. 

Έστριψε το κεφάλι του δεξιά και αριστερά και είδε ότι στα υπερήφανα τείχη, είχαν απομείνει ελάχιστοι υπερασπιστές. Οι περισσότεροι εξουθενωμένοι, κοιμόντουσαν με τις πανοπλίες τους και τα σπαθιά στο χέρι. Κάποιοι είχαν αφήσει τα αρκεβούζια τους επάνω στις πολεμίστρες και κοίταζαν το κενό με βλέμμα απλανές. Όλοι ήξεραν ότι η μέρα που ξημέρωνε θα ήταν η πιο δύσκολη και η καθοριστικότερη από όλες τις ημέρες της πολιορκίας. 

Πολεμούσαν αδιάλειπτα από τις 7 Απριλίου έναν ισχυρότερο και πολυάριθμο εχθρό. Και όμως άντεχαν. Κάθε ημέρα στις επάλξεις θέριζαν όποιον τολμούσε να πλησιάσει. Η τεράστια τάφρος από κάτω είχε γεμίσει και αυτή πτώματα. Κι όμως εκείνοι δεν τα παρατούσαν και με περισσότερη λύσσα κάθε φορά επιχειρούσαν εξ εφόδου να καταλάβουν τα τείχη. Ξημέρωνε η 29η Μαΐου, του Σωτήριου έτους 1453 

Ο Γενουάτης Ιωάννης Ιουστινιάνης συνέχιζε να κοιτά προς το στρατόπεδο των Οθωμανών. Δεν ήταν λίγες οι φορές που άνθρωποι του σουλτάνου, εκείνου του νεαρού με τη γαμψή μύτη και τα σχιστά παμπόνηρα μάτια, τον είχαν πλησιάσει και του είχαν προτείνει να παρατήσει τον Αυτοκράτορα. Θα τον έπνιγαν στα χρυσάφια. Και εκείνον και τους 800 συντρόφους του που τον ακολουθούσαν πιστά, χρόνια τώρα. Ο μικρός στρατός μισθοφόρων που είχε δημιουργήσει ήταν ο καλύτερος στην Ευρώπη για την υπεράσπιση κάστρων. Ο 21 ετών Μεχμέτ του είχε διαμηνύσει σε τόνο που δεν σήκωνε αμφισβήτηση: «Έλα μαζί μου και θα έχεις ότι ζητήσεις. Πράγματα που ούτε έχεις φανταστεί. Μείνε με τον Αυτοκράτορα και σε περιμένει ο θάνατος» 

Έφθασε στην Πόλη στα μέσα του χειμώνα, στις 26 του Γενάρη. Τα δυο πλοία του με τους 800 σιδερόφραχτους ατρόμητους πολεμιστές του, έδεσαν στο λιμάνι του Βουκολέωντα. Όταν κατέβηκαν και παρατάχθηκαν μπροστά στον προβλήτα περιμένοντας τον Αυτοκράτορα, ο κόσμος τους αγκάλιαζε και έκλαιγε από χαρά. Στα πρόσωπα τους έβλεπε τη σωτηρία τους. Ο αυτοκράτορας τον εμπιστεύτηκε και τον έχρισε αμέσως Πρωτοστράτορα. Είχε υπό τη διοίκηση του ολόκληρη την άμυνα της Πόλης. 

Στην Ευρώπη όλη, οι βασιλιάδες και οι ευγενείς τον ήξεραν με το όνομα του Giovanni Guistiniani Longo. Οι Βυζαντινοί τον φώναζαν Καπετάν-Γιουστουνιά, οι εχθροί του, που τον έτρεμαν τον φώναζαν «Μαύρο Άγγελο». Η σκουρόχρωμη γκρίζα βαριά μεταλλική του πανοπλία, ο μαύρος μανδύας του και το επιβλητικό του παρουσιαστικό, ειδικά όταν «έριχνε» την περικεφαλαία του για να καλύψει το πρόσωπο του, τον έκαναν να δείχνει σαν Άγγελος θανάτου… 

Αμέσως έπιασε δουλειά. Χώρισε και αναδιάταξε τον στρατό. Τους εκπαίδευσε όσο μπορούσε καλύτερα στα σύγχρονα όπλα, και ζήτησε να επιδιορθωθούν τα τείχη. Απαίτησε από τον αυτοκράτορα να πάρει δια της βίας όσους από τους νέους της Κωνσταντινούπολης είχαν κλειστεί σε μοναστήρια, για να μην πολεμήσουν. Και αυτοί ήταν οι περισσότεροι. Έδωσε ρόλο στον κάθε στρατιώτη. Όρισε το σημείο των τειχών που θα υπερασπιζόταν ο κάθε ευγενής Και τους 800 δικούς του σιδερόφραχτους, τους τοποθέτησε, στα πιο καίρια και επικίνδυνα σημεία. 

Κάθε βράδυ δειπνούσε με τον αυτοκράτορα και κατέστρωναν σχέδια για να μην αφήσουν τα Θεοδοσιανά τείχη να τα πατήσει ο εχθρός. Κάθε βράδυ ζούσαν σαν να ήταν το τελευταίο. Οι υπερασπιστές ήταν «μετρημένα κουκιά: 5.000 κάτοικοι από τα απομεινάρια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και σχεδόν 3.000 Γενουάτες, Ενετοί, Ισπανοί ακόμη και Τούρκοι. Σύνολο με τις εφεδρείες το πολύ 9.000 ψυχές. Και οι απέναντι; Αναρίθμητοι. Κάποιοι έλεγαν ότι ξεπερνούσαν τις 100.000. Οι περισσότεροι Τούρκοι, αλλά και πολλοί Βούλγαροι, Σέρβοι, Ούγγροι, Βόσνιοι, Αγαρηνοί, Αμπχάζιοι, ακόμη και …Έλληνες. 

Τον Ιουστινιάνη δεν τον απασχολούσε η μεγάλη μάζα του στρατού του Μεχμέτ. Ούτε οι Βασιβουζούκοι, ούτε οι Σπάχηδες, ούτε οι Ουλουφατζήδες μπορούσαν να συγκριθούν με τους Βυζαντινούς καταφράχτες και τους Λατίνους σιδερόφραχτους. Τον Πρωτοστράτορα τον «έκαιγαν» οι 20.000 εξισλαμισμένοι νέοι που είχε σαν προσωπική φρουρά ο Μεχμέτ. Τους ονόμαζαν Γενίτσαρους. Αυτούς έπρεπε να εξολοθρεύσει… Την ίδια στιγμή μέσα στην Πόλη, τα μοναστήρια ήταν γεμάτα από νέους που δεν ήθελαν να πολεμήσουν… 

Το τελευταίο βράδυ μετά τη λειτουργία στην Αγία Σοφία και πριν πάρει το δρόμο του προς τα τείχη, ο Ιουστινιάνης συναντήθηκε στο «Αυγουσταίον», με τον Αυτοκράτορα. Περπάτησαν μαζί τη Μέση Οδόν και στα αριστερά τους είχαν τον επιβλητικό Ιππόδρομο. Η φρουρά του Κωνσταντίνου είχε μείνει διακριτικά λίγο πιο πίσω, μαζί με τη φρουρά του Μαύρου Άγγελου. 

Δίπλα στον Αυτοκράτορα βρισκόταν ο άνθρωπος που ο Ιουστινιάννης μισούσε περισσότερο από οποιονδήποτε. Ο Μέγας Δούξ, Λουκάς Νοταράς. Ο άνθρωπος που προτιμούσε το «Τούρκικο Σαρίκι από την Λατινική καλύπτρα». Ο Ιουστινιάννης ζήτησε από τον Αυτοκράτορα το πρωί, όταν θα ξεκινούσε η μάχη να τον κλειδώσει αυτόν και τους άλλους στρατιώτες, στην Πύλη που υπερασπιζόταν για να μην μπορέσει κανείς να φύγει: «Ή θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε όλοι μας επάνω στην Πέμπτη (Πύλη) και στον Άγιο Ρωμανό» του είπε και κάρφωσε δολοφονικά τα μάτια του στον Μέγα Δούκα. 

Ο κόσμος που συνέχιζε να βγαίνει εκείνη

Σαν σήμερα Τρίτη... 565 χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης!

Η 29η Μαΐου δεν είναι μόνο μια αποφράδα μέρα για τον ελληνισμό. Είναι μια ημερομηνία σταθμός για την παγκόσμια ιστορία, καθώς με την άλωση της Κωνσταντινούπολης, πέφτει στα χέρια των Τούρκων και καταρρέει, μια αυτοκρατορία, με ιστορία χιλίων και πλέον ετών.

Να ξεκινήσουμε όμως, με μια αναφορά σε κομβικά σημεία της βυζαντινής ιστορίας. Αφετηρία της είναι η άνοδος του Μέγα Κωνσταντίνου ως μονοκράτορας, στον θρόνο της αχανούς, τότε, ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (324) και η μεταφορά της πρωτεύουσας από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη, εκεί όπου βρισκόταν κατά την αρχαιότητα η αποικία των Μεγαρέων, Βυζάντιο (330). Οι εργασίες για την οικοδόμηση της Πόλης ξεκίνησαν το 325 και στις 11 Μαΐου 330, έγιναν τα επίσημα εγκαίνια της νέας πρωτεύουσας. Τον όρο "βυζαντινός", εισήγαγε για πρώτη φορά ο Γιούλιους Βολφ (1562) και τον καθιέρωσαν ο Φίλιπ Λαμπ (1648) και ο Δουκάγγιος (1680). Σιγά σιγά, η αυτοκρατορία αρχίζει να απομακρύνεται από τις ρωμαϊκές παραδόσεις. Η συνήθεια να στέφεται ο αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη, που επικράτησε από το 457, η καθιέρωση του χριστιανισμού ως μόνη επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας, από τον Μέγα Θεοδόσιο (380) και η καθιέρωση της ελληνικής ως επίσημης γλώσσας από τον Ηράκλειο (610-641), δίνουν ένα ελληνοχριστιανικό χαρακτήρα στο Βυζάντιο. Παράλληλα, η στροφή προς τα ελληνικά γράμματα και η επίδραση του ελληνικού δικαίου οδηγούν σε ουσιαστικό εξελληνισμό της αυτοκρατορίας.

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν κάτι μη αναμενόμενο, ούτε γεγονός οφειλόμενο στη στρατιωτική ιδιοφυΐα του Μωάμεθ Β'. Ήταν, κυρίως, αποτέλεσμα της παρακμής, της διαφθοράς, της σήψης και των εσωτερικών έριδων που ταλάνισαν την αυτοκρατορία, κυρίως από τα τέλη του 12ου αιώνα.

Πρώτο μεγάλο χτύπημα ήταν η ήττα των Βυζαντινών με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Ρωμανό Δ' Διογένη στο Μαντζικέρτ (1071), από τους Σελτζούκους Τούρκους του Αλπ Αρσλάν. Η δυναστεία των Κομνηνών έδωσε στην αυτοκρατορία ένα μέρος της παλιάς της αίγλης. Όμως, η ήττα του Μανουήλ Α' Κομνηνού στο Μυριοκέφαλο της Φρυγίας (1176) από τον στρατό του Κιλίτζ Αρσλάν, είχε σαν αποτέλεσμα η Μικρά Ασία, ουσιαστικά να παραδοθεί στους Τούρκους. Το τελειωτικό χτύπημα, έδωσε η κατάκτηση της Πόλης από τους Λατίνους σταυροφόρους το 1204. Η ανάκτησή της (1261), από τον Μιχαήλ Η', σηματοδότησε την άνοδο στον θρόνο της δυναστείας των Παλαιολόγων. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος ήταν ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας.

Η τελευταία πολιορκία - Οι γενναίοι υπερασπιστές - Ο Γενουάτης Ιουστινιάνης

Για την άλωση της Κωνσταντινούπολης έχουν γραφτεί πολλά. Υπήρχαν ακόμα και αυτόπτες μάρτυρες που περιγράφουν τα γεγονότα. Η εξιστόρησή τους όμως, πολλές φορές, είναι διαφορετική από τον ένα συγγραφέα στον άλλον. Θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε την ιστορική αλήθεια, όσο αυτό είναι βέβαια εφικτό. 

Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Τούρκοι επιχείρησαν να κυριεύσουν την Πόλη. Προσπάθησαν ο Βογιατζήτ (1391-1898) και ο Μουράτ Β' (1422), χωρίς επιτυχία. Το 1451, ο Μουράτ πέθανε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μωάμεθ Β'. Το 1448, είχε ανέβει στον θρόνο του Βυζαντίου ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, διαδεχόμενος τον αδελφό του Ιωάννη Η'. Εκείνη την εποχή, το βυζαντινό κράτος είχε συρρικνωθεί δραματικά. Το αποτελούσαν, ουσιαστικά, η Κωνσταντινούπολη, προς το νότο, η Σηλυβρία, η Πέρινθος και ο πύργος των Επιβατών και προς τον βορρά, η Μεσημβρία, η Αγχίαλος και ο Βίζωνας. Ο Γαλατάς ήταν στα χέρια των Γενοβέζων, οι οποίοι όμως δεν ήταν ειλικρινείς σύμμαχοι. Μερικά μικρά νησιά του Αιγαίου και η Πελοπόννησος, παρόλο ότι θεωρούνταν ακόμα υπήκοοι του αυτοκράτορα, δεν μπορούσαν να προσφέρουν καμία απολύτως βοήθεια. Η Κωνσταντινούπολη είχε λιγότερους από 80.000 κατοίκους, ενώ άλλοτε αριθμούσε πάνω από 500.000. Το δημόσιο ταμείο είχε 50-60 χιλιάδες χρυσές (περ. 9.000 – 10.000 ευρώ), όταν στο παρελθόν συγκέντρωνε πάνω από 100.000.000 δραχμές (περ. 15 εκατομμύρια ευρώ). Ο δε στόλος του Βυζαντίου αριθμούσε μόλις 10 πλοία, όταν ο στόλος των Τούρκων ξεπερνούσε τα 150.

Όταν ο Κωνσταντίνος ανέθεσε στον στενό του συνεργάτη και ιστορικό της άλωσης Γεώργιο Σφραντζή, να καταγράψει τους άνδρες που μπορούσαν να πολεμήσουν, διαπιστώθηκε ότι αυτοί ήταν 4.973. Η βοήθεια που ζήτησε από τη χριστιανική Ευρώπη ο Κωνσταντίνος δεν ήταν η αναμενόμενη. Πέντε πλοία έστειλαν οι Βενετοί, ο πάπας Νικόλαος Ε', που απέβλεπε στην υποταγή της ανατολικής στη ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, έστειλε… 50 άνδρες, που έγιναν 200, μετά από στρατολόγηση 150 καθολικών από τη Χίο. Σημαντικότερη όλων, ήταν η συμμετοχή του Γενουάτη Ιωάννη Ιουστινιάνη. Έφθασε στην Κων/πολη στις 26 Ιανουαρίου 1453, με δύο πλοία και 700 άνδρες. Ο αυτοκράτορας, γνωρίζοντας την αξία του, τον υποδέχθηκε με ιδιαίτερες τιμές, του ανέθεσε την ανώτατη διοίκηση των στρατευμάτων και του υποσχέθηκε τη Λήμνο, σε περίπτωση που η Βασιλεύουσα σωζόταν. Από την άλλη πλευρά, ο Μωάμεθ είχε στη διάθεσή του περισσότερους από 150.000 άνδρες. Κάποιες μάλιστα πηγές, ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 400.000!

Παράλληλα, στο "στρατόπεδο" των Τούρκων, οι προετοιμασίες ήταν πυρετώδεις. Ο Μωάμεθ έκρινε αναγκαίο να κατασκευαστεί ένα ισχυρό φρούριο στην ευρωπαϊκή παραλία του Βοσπόρου. Αυτό ξεκίνησε να χτίζεται στις αρχές του 1452 και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους, προκαλώντας ανησυχία στους Βυζαντινούς. Παράλληλα, με 50.000 άνδρες, στρατοπέδευσε μπροστά στην Πόλη, για να κατοπτεύσει τα τείχη, τους πύργους και τα άλλα οχυρώματα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην, τότε, πρωτεύουσά του, Αδριανούπολη.

Εκεί, έφτασε ο Ούγγρος τεχνίτης Ουρβανός, που αυτομόλησε από τους Βυζαντινούς, πιθανότατα ελπίζοντας σε μεγαλύτερο μισθό και άλλα οφέλη. Ο σουλτάνος του ανέθεσε να κατασκευάσει ένα πυροβόλο, ικανό να γκρεμίσει τα τείχη της Κων/πολης. Πραγματικά, ο Ουρβανός κατασκεύασε ένα πυροβόλο που ζύγιζε 700 κιλά και η βολή του έφτανε το ένα μίλι. Ωστόσο, για να κινηθεί χρειαζόταν 60-70 ζευγάρια βοδιών και 650-2.000 άνδρες για να το χειριστούν.

Το θηριώδες αυτό πυροβόλο, μεταφέρθηκε μπροστά από τα τείχη της Πόλης. Ο Μωάμεθ, περιστοιχιζόμενος από 15.000 γενίτσαρους έστησε το στρατηγείο του στον λόφο που ονομάζεται σήμερα Μαλτεπέ. Στις 6 Απριλίου 1453, ξεκίνησε η πολιορκία. Το πυροβόλο των Τούρκων, που χρειαζόταν 2 ώρες για να γεμίσει, έδινε το σύνθημα για την έναρξη της επίθεσης. Όμως, οι προσδοκίες του Μωάμεθ διαψεύστηκαν, καθώς μετά από σύντομη χρήση, το πυροβόλο έσπασε, σκοτώνοντας τον Ουρβανό και πολλούς στρατιώτες. Άγνωστο, πάντως, με ποιον τρόπο, κατασκευάστηκε σύντομα, νέο, παρόμοιο και πιο εξελιγμένο πυροβόλο, που συνέβαλε αποφασιστικά στην άλωση της Κων/πολης.

Εν τω μεταξύ, ο Κωνσταντίνος, από τα τέλη του 1452, είχε δώσει εντολή να κλείσουν όλες οι πύλες της πρωτεύουσας. Στις 2 Απριλίου του 1453, έδωσε εντολή να κλείσει η είσοδος του Κεράτιου Κόλπου με την αλυσίδα που ήταν φτιαγμένη από στρογγυλούς ξύλινους όγκους, ενωμένους μεταξύ τους με παχιά σιδερένια κομμάτια και κρίκους.

Ως τις 20 Απριλίου, δεν είχε συμβεί κάποιο αξιοσημείωτο πολεμικό γεγονός. Εκείνη τη μέρα, ο ναύαρχος Φλαντανελάς, με 4 πλοία που μετέφεραν τρόφιμα στους πολιορκημένους, κατάφερε να καταναυμαχήσει τον τουρκικό στόλο που τον αποτελούσαν 145 πλοία και να εισέλθει πανηγυρικά στο λιμάνι της Κων/πολης, έχοντας ελάχιστες απώλειες. Από την άλλη μεριά, οι Τούρκοι είχαν εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Η επιτυχία αυτή του Φλαντανελά, προκάλεσε θύελλα ενθουσιασμού στους πολιορκημένους.

Ο Μωάμεθ όμως δεν πτοήθηκε. Με καθοδήγηση προδοτών Γενοβέζων της Κων/πολης, μετέφερε σε ένα βράδυ, της 21ης Απριλίου, τον στόλο του στον Κεράτιο Κόλπο από τη στεριά. Από τον ειδικά κατασκευασμένο δρόμο, σαν τον γνωστό από την αρχαιότητα δίολκο (για μετάβαση πλοίων από τον Σαρωνικό στον Κορινθιακό Κόλπο). Ανάλογη τακτική είχε χρησιμοποιήσει ο Βυζαντινός ναύαρχος Νικήτας Ωορύφας και ο Κρητικός Νικόλαος Σόρβολος, για λογαριασμό των Βενετών.

Οι πολιορκημένοι στην Πόλη, μόλις είδαν τον τουρκικό στόλο, απελπίστηκαν. Ήδη οι θρησκευτικές έριδες, η κούραση, αλλά και οι δεισιδαιμονίες κλόνιζαν το ηθικό τους. Μια αποτυχημένη προσπάθεια πυρπόλησης των τουρκικών πλοίων ενέτεινε την απογοήτευση. Να κάνουμε μια παρένθεση, και να αναφέρουμε μερικούς εξέχοντες υπερασπιστές της Κων/πολης, Δυτικούς στην καταγωγή. Κορυφαίος όλων, ο Ιωάννης Ιουστινιάνης. Οι αδελφοί Βοζάρδοι, Παύλος, Αντώνιος και Τρωίλος. Ο Ενετός βάιλος Ιερώνυμος Μινότος. Ο Γερμανός μηχανικός Γκραντ, ο οποίος εξουδετέρωσε κάθε εχθρική προσπάθεια εισόδου στην Πόλη από λαγούμια, αναγκάζοντας τους Τούρκους να σταματήσουν αυτό τον… υπόγειο αγώνα. Ο Ισπανός Πέτρος ο Ιουλιανός, ο Ενετός Ιάκωβος Κονταρίνης. Ο Γενοβέζος Μαυρίκιος Καταναίος και ο Γαβριήλ Τρεβιζάνος. Ξεχωριστή περίπτωση, ο Οσμανίδης πρίγκιπας Ουρχάν, που ζούσε σαν πρόσφυγας στην αυλή του Κωνσταντίνου και πολέμησε γενναία εναντίον των Τούρκων!

Ας επανέλθουμε όμως στην πολιορκία. Στις 7 Μαΐου, έγινε η πρώτη ουσιαστική έφοδος των Τούρκων, με 30.000 άνδρες, που αποκρούστηκε. Στις 12 Μαΐου, 50.000 Τούρκοι επιτέθηκαν στο Έβδομο τείχος, αλλά αποκρούστηκαν. Στις 18-19 Μαΐου, ο ηλικιωμένος Βυζαντινός στρατηγός Θεόδωρος Καρυστινός, επικεφαλής

Δυνατότητα έως και 100 δόσεων οφειλές προς τους Δήμους.

Δυνατότητα έως και 100 δόσεων οφειλές προς τους Δήμους.

Αναλυτικά όσα προβλέπει η ρύθμιση του υπ. Εσωτερικών.

Ρύθμιση οφειλών προς τους Δήμους, με δυνατότητα έως και 100 δόσεων και απαλλαγή ακόμα και του συνόλου των προσαυξήσεων, έχουν από σήμερα οφειλέτες, κατ΄ εφαρμογή του νόμου 4483 του υπουργείου Εσωτερικών.

Η ρύθμιση αφορά σε οφειλές προς τους Δήμους και τα νομικά πρόσωπα αυτών, που έχουν βεβαιωθεί ή που θα βεβαιωθούν έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2017.

Στη ρύθμιση μπορούν, επίσης, να υπαχθούν και οφειλές που κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης τελούν σε αναστολή, διοικητική ή εκ του νόμου ή έχουν υπαχθεί σε προηγούμενη ρύθμιση ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής, η οποία είναι σε ισχύ, με απώλεια των ευεργετημάτων της προηγούμενης ρύθμισης και χωρίς η υπαγωγή τους να συνεπάγεται επιστροφή καταβληθέντων ποσών.

Υπάγονται επίσης και οφειλές που δεν έχουν βεβαιωθεί, λόγω του ότι εκκρεμεί για αυτές δικαστική αμφισβήτηση σε οποιοδήποτε βαθμό, εφόσον στην τελευταία περίπτωση, ο οφειλέτης παραιτηθεί από τα ασκηθέντα ένδικα βοηθήματα ή μέσα.

Προβλέπεται απαλλαγή κατά ποσοστό από τις κατά ΚΕΔΕ προσαυξήσεις και τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, καθώς και από τα πρόστιμα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής ή μη υποβολής ή ανακριβούς δήλωσης ή λόγω μη καταβολής τέλους ως εξής:

Με εφάπαξ καταβολή, απαλλαγή 100% των προσαυξήσεων,

από 2 έως 24 δόσεις, απαλλαγή 80% των προσαυξήσεων,

από 25 έως 48 δόσεις, απαλλαγή 70% των προσαυξήσεων,

από 49 έως 72 δόσεις, απαλλαγή 60% των προσαυξήσεων,

από 73 έως 100 δόσεις, απαλλαγή 50% των προσαυξήσεων.

Η σχετική αίτηση υποβάλλεται το αργότερο έως τις 30 Νοεμβρίου 2017 στην αρμόδια για την είσπραξη οφειλών υπηρεσία του οικείου Δήμου ή

Γιατί ευλογούνται τα σταφύλια σήμερα στην γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος;

Η Ευλογία των σταφυλιών κατά τη Μεταμόρφωση κατανοείται μέσα από τις θεολογικές, ανθρωπολογικές και κοσμολογικές διαστάσεις της εορτής αυτής. Ο Κύριος «ημέρας εξ» η «ωσεί ημέρας οκτώ», μετά την πρόρρηση του Πάθους Του,«εις όρος υψηλόν… μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών (Πέτρου, ᾿Ιακώβου και ᾿Ιωάννου), και έλαμψε το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος,τα δε ιμάτια αυτού εγένετο λευκά ως το φως». Αυτός είναι ο Δημιουργός του κόσμου, αλλά και ο κυρίαρχος των εσχάτων. Αυτός είναι η άμπελος «εν ουρανοίς μεν έχουσα την ρίζαν, επί γης δε τα κλήματα·άμπελος κλαδευομένη το σώμα, αλλ᾿ ου την ρίζαν· άμπελος μετά τρίτην ημέραν του κλαδευθήναι βλαστάνουσα τον βότρυντής αναστάσεως». Είναι φυσικό, λοιπόν, με τη Μεταμόρφωση του Κυρίου να φωτίζεται και να δοξάζεται ολόκληρος ο κόσμος. 

Η κτίση φαιδρύνεται και αποκτά τη λαμπρότητα που είχε κατά το χρόνο της δημιουργίας. Γι᾿ αυτόν ακριβώς το λόγο και η κτίση, ανταποκρινόμενη δοξολογικά σ᾿ αυτή τη δωρεά και την ελπίδα, αναφέρεται προς το Δημιουργό της και τον ευχαριστεί, αλλά και η Εκκλησία στην πιο κατάλληλη εορτή, της Δημιουργίας και των Εσχάτων της ανανέωσης και της ελπίδας, συνηθίζει να ευλογεί τον κόσμο και τις απαρχές του, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι η ανανέωση αρχίζει από το Θεό, περνά μέσα από τη φύση και καταλήγει στη σωτηρία του ανθρώπου. 

Η ευλογία των σταφυλιών, των αντιπροσωπευτικών αυτών απαρχών του κόσμου, είναι μία λειτουργική πράξη που τονίζει -ιδιαίτερα τη δοξολογική και ευχαριστιακή προσφορά της ύλης και των καρπών της γης στο Δημιουργό Θεό και κτίστη των απάντων. Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν ο καρπός αυτός της αμπέλου μας δίδει το κρασί, που ο Χριστός ευλόγησε στην Κανά, για να τονίσει την εν Χριστώ μεταμόρφωση του κόσμου, αλλά και μας το παρέδωσε στο Μυστικό Δείπνο, ως το

ΜΕ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΜΕ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 

Την καθιέρωση της απλής αναλογικής, τη μείωση της θητείας από πέντε σε τέσσερα χρόνια με αποσύνδεση του χρόνου εκλογής από της ευρωεκλογες, την εκλογή δημάρχου με 50%+1, προτείνει μεταξύ άλλων για το νέο εκλογικό σύστημα των Αυτοδιοικητικών εκλογών το ΤΕΛΙΚΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ.

Οι δημοτικές εκλογές προτείνεται να αποσυνδεθούν από τις ευρωεκλογές. Προτείνεται να διεξάγονται κάθε τέσσερα (4) – ή κάθε πέντε (5), αν επιλεγεί αυτή η λύση – χρόνια στο τέλος Οκτωβρίου ή αρχές Νοεμβρίου, όπως στο προηγούμενο καθεστώς (προ «Καλλικράτη»), και οι νέες δημοτικές αρχές θα αναλαμβάνουν καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου του επόμενου της διεξαγωγής των εκλογών έτους.

Προτείνεται η κατανομή του συνόλου των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου από τον πρώτο γύρο με το σύστημα της απλής αναλογικής μεταξύ των συνδυασμών, με βάση την «κλασική» μέθοδο της αναλογικής των υπολοίπων, όπως συμβαίνει σήμερα για τον 1ο γύρο.

Ειδικότερα, σε περίπτωση που κανένας συνδυασμός δεν συγκεντρώσει το 50%+1 των ψήφων κατά τον 1ο γύρο (οπότε ο επικεφαλής του αναδεικνύεται, Δήμαρχος ), θα πραγματοποιείται επαναληπτική εκλογή σε 2ο γύρο μεταξύ των δύο πρώτων συνδυασμών, οπότε Δήμαρχος θα είναι ο επικεφαλής του πλειοψηφήσαντος στο γύρο αυτό συνδυασμού, χωρίς ωστόσο αυτό να επιδρά στην κατανομή των εδρών που έχει ολοκληρωθεί από τον 1ο γύρο.

Πλήρης κατάργηση της εσωτερικής διαίρεσης των Δήμων σε εκλογικές περιφέρειες και ενιαία εκλογή των δημοτικών συμβούλων σε όλη την έκταση του Δήμου.

Κατάρτιση ενιαίου ψηφοδελτίου για όλο το Δήμο για κάθε συνδυασμό, χωρίς προϋποθέσεις υποψηφίων κ.λπ. ανά Δημοτική Ενότητα.

Καθιέρωση ελάχιστου αριθμού υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων ίσου με τον αριθμό των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου και μέγιστου αριθμού ίσου με τον αριθμό των εδρών +10%.

Αποσύνδεση των συνδυασμών που μετέχουν στις εκλογές για το (κεντρικό) Δημοτικό Συμβούλιο από τους συνδυασμούς που καταρτίζονται σε κάθε Δημοτική Ενότητα για το οικείο Συμβούλιο.

Αυτόνομη κατάρτιση συνδυασμών για κάθε Συμβούλιο Δημοτικής Ενότητας.

Η αποσύνδεση της εκλογής των οργάνων της Δημοτικής Ενότητας από την εκλογή του δημοτικού συμβουλίου, τόσο ως προς την κατάρτιση των συνδυασμών (δηλ. ένας συνδυασμός να μπορεί να κατέλθει έγκυρα μόνο στο «κεντρικό» Δημοτικό Συμβούλιο ή μόνο σε μία Δ.Ε.), όσο και ως προς την ανάδειξη των επιτυχόντων (δηλ. δεν θα υπάρχει εξάρτηση των τοπικά επιτυχόντων από τον κεντρικά επιτυχόντα συνδυασμό)

Η καθιέρωση μόνο συλλογικών οργάνων και κατανομή των εδρών τους με απλή αναλογική μεταξύ των συνδυασμών, με βάση τα αποτελέσματα κάθε Δημοτικής Ενότητας

Η διαμόρφωση θεσμών και διαδικασιών «προδιαβούλευσης» πριν την εισαγωγή και ψήφιση σημαντικών θεμάτων στο Δημοτικό Συμβούλιο, οι οποίοι θα λειτουργούν και «παιδευτικά» ως προς τη διαμόρφωση συναινέσεων.

Η θέσπιση της «εποικοδομητικής άρνησης ψήφου», προκειμένου μία παράταξη που επιθυμεί να μετέχει στη συζήτηση ενός θέματος να μπορεί – αρνούμενη ψήφο – να επιτρέπει στη Δημοτική Αρχή να διαμορφώσει πλασματική πλειοψηφία.

Η ενίσχυση του θεσμού του τοπικού δημοψηφίσματος ως τελικού καταφυγίου (ultimum refugium) για τη λήψη αποφάσεων που

The hero’s journey

November 4, 2016 by Paulo Coelho

Below you find an interesting summary the journey each and everyone of us must undertake if we want to live a live that justifies our existence. We are all heros and heroines, so let’s face our Personal Legend!

The steps of the hero were codified by Joseph Campbell

Departure

1. The Call to Adventure

The call to adventure is the point in a person’s life when they are first given notice that everything is going to change, whether they know it or not.

2. Refusal of the Call

Often when the call is given, the future hero refuses to heed it. This may be from a sense of duty or obligation, fear, insecurity, a sense of inadequacy, or any of a range of reasons that work to hold the person in his or her current circumstances.

3. Supernatural Aid

Once the hero has committed to the quest, consciously or unconsciously, his or her guide and magical helper appears, or becomes known.

4. The Crossing of the First Threshold

This is the point where the person actually crosses into the field of adventure, leaving the known limits of his or her world and venturing into an unknown and dangerous realm where the rules and limits are not known.

5. The Belly of the Whale

The belly of the whale represents the final separation from the hero’s known world and self. It is sometimes described as the person’s lowest point, but it is actually the point when the person is between or transitioning between worlds and selves. The separation has been made, or is being made, or being fully recognized between the old world and

Με αφορμή τη μόλυνση του Θερμαϊκού....

Το ξέρατε ότι τα στρείδια έχουν τη μοναδική ιδιότητα-ικανότητα να φιλτράρουν και να καθαρίζουν μεγάλες ποσότητες θαλασσινού νερού? Στην Αμερική,....

και πιο συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη, υλοποιούν ένα μεγάλο project εκτροφής στρειδιών (https://www.billionoysterproject.org) με σκοπό τον καθαρισμό του λιμανιού(!) και την επαναφορά του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Το εντυπωσιακό είναι ότι στο project, εκτός από τις τοπικές αρχές, έχουν ενεργό ρόλο τα σχολεία, τα πανεπιστήμια αλλά και τα εστιατόρια! Ήδη μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του project, έχουν καθαριστεί-φιλτραριστεί 19,7 τρισεκατομμύρια γαλόνια θαλασσινού νερού!!!

Δεν υποστηρίζω ότι το ίδιο ακριβώς project θα μπορούσε να εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη για τον καθαρισμό του Θερμαϊκού κόλπου, άλλωστε δεν είμαι ειδικός επί του θέματος. Απλά λέω ότι κάποια στιγμή καλό είναι να δούμε τι γίνεται παραέξω, τι κάνει ο υπόλοιπος-πολιτισμένος κόσμος, και τι επιλογές έχουμε για να λύσουμε μακροπρόθεσμα περιβαλλοντικά προβλήματα, πολλές φορές με τη βοήθεια της ίδιας της φύσης, αλλά και με την πολύτιμη συμβολή της σχολικής, ακαδημαϊκής και επιχειρηματικής κοινότητας.

Και όχι πάντα να ψάχνουμε για εκ των υστέρων βραχυπρόθεσμες λύσεις, όπως το να βγάζουμε ένα σκάφος στο Θερμαϊκό για να μαζεύει με απόχες και δίχτυα τις βρωμιές που επιπλέουν...

Με εκτίμηση,

Γιάννης Νάνος

Ποιός πήρε το τυρί μου;

γράφει η Τριανταφυλλιά Βαμβακά

https://triantafilliavamvaka.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html

Το Τυρί εδώ είναι μεταφορά για οτιδήποτε θέλουμε να έρθει στη ζωή μας.

"Το τυρί σε κάνει ευτυχισμένο."

"Όσο πιο σημαντικό είναι για εσένα το τυρί,τόσο περισσότερο θέλεις να το κρατήσεις."

"Όποιος δεν αλλάζει κινδυνεύει να χαθεί."

"Τι θα έκανες εάν δε φοβόσουν."

"Μύριζε συχνά το τυρί για να το καταλάβεις όταν μπαγιατέψει."

"Η αλλαγή κατεύθυνσης σε βοηθάει να βρεις το καινούργιο τυρί."

"Οταν ξεπερνάς το φόβο σου αισθάνεσαι ελεύθερος."

"Το να φαντάζομαι τον εαυτό μου να απολαμβάνει το καινούργιο τυρί,εστω κ πριν το βρω,με οδηγεί σε αυτό."

"Όσο πιο γρήγορα αφήσεις το παλιό τυρί,τόσο πιο γρήγορα θα βρείς το καινούργιο τυρί."

"Είσαι πιο ασφαλής όταν ψάχνεις μέσα στο λαβύρινθο παρά όταν παραμένεις άπρακτος χωρίς τυρί."

"Οι παλιές πεποιθήσεις δε σε οδηγούν στο καινούργιο τυρί."

"Όταν δείς οτι μπορείς να βρείς κ να απολαύσεις καινούργιο τυρί,αλλάζεις πορεία."

"Το να αντιλαμβάνεσαι από νωρίς τις μικρές αλλαγές σε βοηθάει να προσαρμοστείς στις μεγάλες αλλαγές που πρόκειται να έλθουν."

Από το βιβλίο 'Ποιός πήρε το τυρί μου;'

Spenser Johnson,M.D.

Το Τυρί ειναι μεταφορά για οτιδήποτε θέλουμε

Παναγιώτης Ψωμιάδης: Τους πιο πολλούς προδότες τους είχα στον... κόρφο μου!

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης αναμφισβήτητα είναι μια ηχηρή προσωπικότητα. Στην κεντρική σκηνή της αυτοδιοίκησης έδωσε μάχες σε όλα τα επίπεδα. 

Παρά το γεγονός ότι τον «ξήλωσαν» εν μια νυκτί ο κόσμος ακόμη και σήμερα του δείχνει την αγάπη του. 

Έπειτα από τις περιπέτειες του μιλά στο Πινάκιο και στην δημοσιογράφο Χρύσα Ξάνθη για το σήμερα αλλά και την επόμενη ημέρα. Κάνει λόγο για την ασφυκτική οικονομική του κατάσταση που βίωσε, για το σπίτι που αναγκάστηκε να πουλήσει, για τις τηλεπωλήσεις ακόμη και για τους… «προδότες που είχε στον κόρφο» του.

Αποδίδει τα εύσημα στον Απόστολο Τζιτζικώστα ενώ παράλληλα κατακεραυνώνει τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης. 

Αναφέρει δε πως ο κύκλος του στην πολιτική σκηνή δεν έχει τελειώσει αλλά δεν ανοίγει ακόμη τα χαρτιά του… Σχολιάζει δε γιατί «κόπηκε» από τα κανάλια.

Σίγουρα ο Παναγιώτης Ψωμιάδης δεν μασά τα λόγια του, δεν το έκανε άλλωστε ποτέ… και η συνέντευξη του είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική! 

Συνέντευξη στην Χρύσα Ξάνθη για το

Πινάκιο

Ποια είναι η ζωή του Παναγιώτη Ψωμιάδη σήμερα;

«Αφιερώνω σίγουρα περισσότερο χρόνο στην οικογένεια μου. Όλα αυτά τα χρόνια έλειψα τόσο στη Τζούλια στα παιδιά μου, στην Αλεξάνδρα και στη Χρύσα-Καρολίνα, περνάω περισσότερες ώρες στο σπίτι, βλέπω φίλους μου, ασχολούμαι, όσο μπορώ, με την παλιά μου αγάπη, τον αθλητισμό. Αυτό δε σημαίνει πως έχω εγκαταλείψει την πολιτική. Ανταποκρίνομαι σε όλες τις προσκλήσεις που φτάνουν στο γραφείο μου, πάω σε εκδηλώσεις, ετοιμάζομαι για την επόμενη ημέρα… άλλωστε το έχω πει πολλές φορές, θα αποσυρθώ όταν το αποφασίσει ο λαός, όχι το σύστημα, οι τσάτσοι και οι προσκυνημένοι…»

Για να επιβιώσετε ασχοληθήκατε με τις τηλεπωλήσεις παπουτσιών για διαβητικούς κάτι που σταματήσατε με την εφαρμογή των capital controls. Πως ανταπεξέρχεστε οικονομικά τώρα;

«Πέρασα πολύ δύσκολες στιγμές. Αλλεπάλληλες δικαστικές υποθέσεις, τα χαράτσια, η φοροεπιδρομή των Μνημονίων και κάποιες άστοχες επαγγελματικές μου συνεργασίες με οδήγησαν σε μια ασφυκτική κατάσταση. Κοιτάξτε εγώ δεν είμαι κανένα πριγκιπόπουλο από το Κολωνάκι για να φοβάμαι τη δουλειά. Από μικρό παιδί έμαθα στα δύσκολα. Πολλοί είπαν πως πλούτισα από την πολιτική. Η αλήθεια είναι πως αναγκάστηκα πρόσφατα να «σκοτώσω» ένα σπίτι στην πλατεία Αριστοτέλους που βρήκα από το μακαρίτη τον πατέρα μου. Πόνεσε η καρδιά μου. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν πολύ χειρότερα γύρω μας, εγώ άντεξα, έμεινα όρθιος και προχωράω στις επόμενες μου κινήσεις. Δεν σταματώ ποτέ να ψάχνω κάτι, οι καιροί είναι χαλεποί για όλους.».

Επί 20 χρόνια απασχολούσατε καθημερινά τα ΜΜΕ. Πιστεύετε πως οι δημοσιογράφοι σας γύρισαν την πλάτη; Σας λείπει η τηλεόραση;

«Ήμουν ο αγαπημένος τους. Έβγαζα ειδήσεις, ανέβαζα τα νούμερα της τηλεθέασης. Και ξέρετε, τα νούμερα φέρνουν λεφτά, πολλά λεφτά από τη διαφημιστική πίτα που τότε ήταν μεγάλη… Το «διαζύγιο» μου με τα ΜΜΕ ήρθε όταν έφτασε στα αφεντικά η εντολή πως ο Ψωμιάδης είναι επικίνδυνος, λέει πράγματα που δεν πρέπει να ακούγονται, για τα Μνημόνια, για το Μακεδονικό, για τα εθνικά θέματα. Και κάπου εκεί έπεσε σιγή ασυρμάτου. Πιστεύω πως οι πολίτες έχουν αντίληψη, ξέρουν γιατί από αγαπημένος των ΜΜΕ, «τελείωσα» σε μια νύχτα…»

Ποια η σχέση σας με τον Απόστολο Τζιτζικώστα; Σε ποιους τομείς πιστεύετε πως έχει βελτιωθεί η ΠΚΜ σε σχέση με το δικό σας έργο και σε ποιους τομείς έχει πάει πίσω;

«Ο Απόστολος πάει καλά. Αξιοποίησε πολλά στελέχη της δικής μας Διοίκησης, έχει κοντά του ανθρώπους με αυτοδιοικητική εμπειρία, στελέχη που υπηρετούν την κοινή προσπάθεια για την εξωστρέφεια της Κεντρικής Μακεδονίας. Πιστεύω πως προχωρά με συνέπεια στο δρόμο που χαράξαμε. Άλλωστε έχει εγκαινιάσει σειρά έργων της εποχής των διοικήσεων Ψωμιάδη. Από εκεί και πέρα, το έχω πει ξανά, η θέση του είναι στην κεντρική πολιτική σκηνή»

Η Θεσσαλονίκη ρημάζει ημέρα με την ημέρα. Αυτό φαίνεται από την εικόνα της πόλης. Ποιο είναι το μήνυμα σας στους συμπολίτες και τι πρέπει επιτέλους να γίνει;

«Σας προκαλώ να μου δείξετε έστω ένα έργο της διοίκησης του! Θα έπρεπε κανονικά να του απονεμηθεί φωτοστέφανο ανικανότητας και ανυπαρξίας έργων… Με πέντε πόντους χιόνι στο κέντρο της πόλης αποκαλύφτηκε η μαύρη αλήθεια, πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η πόλη έχει παραδοθεί, είναι απροστάτευτη, πνιγήκαμε σε μια κουταλιά νερό. Αλλά είπαμε, ο δήμαρχος αυτής της πόλης είναι προοδευτικός, αποθεώνεται για τις κόκκινες κάλτσες του και τις γυμνές φωτογραφήσεις του από τα ΜΜΕ που του προσφέρουν απλόχερα ύμνους… Αν ήμουν εγώ δήμαρχος και συνέβαινε αυτό το χάλι, θα με είχαν ξεσκίσει, στην κυριολεξία. Τώρα, όλα ξεχάστηκαν, έχει το θράσος μάλιστα να χαριεντίζεται σε φωτογραφίες με μια αλατιέρα στο χέρι. Η μόνη λύση είναι να κλείσει αυτή η μαύρη σελίδα για το δήμο Θεσσαλονίκης, να πάρει τις ρόμπες του, τις κάλτσες του, τις ψευτοκουλτουριάρικες και εθνομηδενιστικές του απόψεις και να μας αδειάσει τη γωνιά…».

Νιώθετε πως η ΝΔ σας περιθωριοποίησε πολιτικά; Σας «πρόδωσαν» άνθρωποι που δεν το περιμένατε;

«Δεν το νιώθω μόνο εγώ, όλη η Ελλάδα είδε πως προσπάθησαν να με «τελειώσουν», και όχι μόνο πολιτικά. Εγώ έμεινα πιστός στην ιδεολογία της ΝΔ, άλλοι αλλαξοπίστησαν. Αλλά είναι κρίμα κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία να δαιμονοποιούν τη Δεξιά. Η μεγαλύτερη πίκρα μου είναι ότι από το πολιτικό μου σπίτι, τη Νέα Δημοκρατία, δεν με στήριξαν στα δύσκολα, ούτε καν ηθικά. Αντίθετα μάλιστα, ξέρω πολύ καλά, ότι κάποιοι «βαρόνοι» πανηγύριζαν όταν κηρύχθηκα έκπτωτος, πίστεψαν πως τελείωσαν με το Ψωμιάδη. Χαιρόντουσαν, όταν ένας δικομανής οικολόγος εκτελούσε το συμβόλαιο της πολιτικής μου εξόντωσης. Αλήθεια, που είναι τώρα αυτός; Εξαφανίστηκε. Αποστολή εξετελέσθη… Όταν όμως έβγαζα το φίδι από την τρύπα στα δύσκολα, όταν ακόμη και ο Σαμαράς κατάπιε το πικρό ποτήρι και αναγκάστηκε να με χρήσει αρχηγό της προεκλογικής εκστρατείας της ΝΔ στη βόρεια Ελλάδα τον Ιούνιο του 2012, τότε ήταν καλός και χρήσιμος ο Παναγιώτης… όσο για τους προδότες που λέτε, τους πιο πολλούς δυστυχώς τους είχα στον κόρφο μου, ευεργετήθηκαν από εμένα και με πούλησαν μέσα σε μια νύχτα…».

Σχεδιάζετε την επάνοδο σας στην πολιτική και με ποιο τρόπο;

«Δεν έφυγα ποτέ από την πολιτική. Είμαι με το όπλο παρά πόδας αν θέλετε. Άλλωστε δεν είμαι εγώ αυτός που δολοφόνησε την αλήθεια ούτε αυτός που έκλεψα τα όνειρα ενός ολόκληρου λαού. Στις επόμενες εθνικές εκλογές θα είμαι και πάλι βουλευτής. Θα δυσαρεστήσω την παρέα του Αντωνάκη, του Δημητράκη, του Άκη, και των άλλων παιδιών. Μπορώ ακόμη να σας πως με ποιο κόμμα δεν θα είμαι σίγουρα υποψήφιος. Με αυτή τη ΝΔ όπως τη σκύλεψαν, δεν μπορώ να έχω καμία σχέση. Τρία χρόνια δεν σήκωσαν το τηλέφωνο να δουν τι κάνω. Λες και δεν υπήρξα ποτέ στη μεγάλη αυτή παράταξη… Και για να σας πάω ακόμη ένα βήμα παραπάνω, η παρουσία μου στα κοινά θα τελειώσει στο μέλλον εκεί που ξεκίνησε, στη μεγάλη μου αγάπη, στην Αυτοδιοίκηση».

.

Μέσω του προφίλ σας στο facebook γράφετε ότι εμπειρικά διαπιστώσατε ότι στους Έλληνες δεν αρέσει η αλήθεια. Αυτό εκτιμάτε ότι αποτυπώνετε στα εκλογικά αποτελέσματα;

« Αυτό που λέω είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι του λαού μας προτιμά τα βολικά ψέματα από τις επώδυνες αλήθειες. Και στις εκλογές αυτό αποδεικνύεται, ναι, προτιμούμε αυτούς που τζογάρουν με την ελπίδα και όχι αυτούς που περιγράφουν την πραγματικότητα, αν και κατά βάθος ξέρουμε ότι έχουν δίκιο. Δυστυχώς, για αυτούς που διαχειρίζονται σήμερα τις ζωές μας έχουμε εμείς ευθύνη. Και αυτή η νόθα κατάσταση θα συνεχίζεται, όσο όλοι μας εξακολουθούμε να πιστεύουμε σε χιλιοφθαρμένες εξαγγελίες, όσο πιστεύουμε πως μπορούμε με ένα μαγικό ραβδί να γυρίσουμε 30 χρόνια πίσω».

Την περασμένη εβδομάδα σημειώθηκαν επεισόδια σε σχολεία από ακραίες πολιτικές δυνάμεις. Σας πλήγωσε η εικόνα αυτή με δεδομένο ότι εσείς στη θητεία σας είχατε δώσει τεράστιο βάρος στην εκπαίδευση;

«Επειδή ρωτάτε για σχολεία. Πετύχαμε ένα μικρό θαύμα, παραδώσαμε πάνω από 130 καινούργια σχολεία, μειώσαμε σε λίγα χρόνια τη διπλοβάρδια στο 8%. Δίπλα στην κοινωνία, στην πράξη. Όσο αφορά στα φαινόμενα που λέτε, έχω επανειλημμένα καταδικάσει τη βία, απ’ όπου και αν προέρχεται. Πόσο μάλλον δε, όταν βλέπουμε τέτοιες εικόνες μέσα σε σχολεία, εικόνες που προσβάλλουν τον πολιτισμό μας. Εγώ απευθύνω έκκληση προς όλες τις πλευρές, για αυτό το κρίσιμο ζήτημα της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων, να πρυτανεύσει η λογική, η σύνεση και η ψυχραιμία. Γιατί ένα νόμισμα έχει δύο όψεις. Και σίγουρα όχι μόνο αυτή που προβάλλουν τα ΜΜΕ…».

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ πιστεύετε θα ενισχύσει τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας. Πολλοί εξέφρασαν φόβους ακόμη και για διάλυση του ΝΑΤΟ. Πως θα είναι η εποχή Τραμπ;

«Το πώς θα είναι η εποχή Τραμπ θα το δείξει το μέλλον. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την εμμονική στάση Ελλήνων πολιτικών εναντίον του. Τα ενοχλεί προφανώς τα πρωτοπαλίκαρα της Νέας Τάξης στην πατρίδα μας πως ο Τραμπ είναι κατά της παγκοσμιοποίησης, που λέει αλήθειες για την ηγεμονία του Βερολίνου στην Ευρώπη, που προτιμά να στηρίξει τη βαριά βιομηχανία του τόπου του, στηρίζοντας την αμερικανική οικονομία. Η αλήθεια είναι πως οι γλίτσες αυτές της δήθεν προοδευτικής ελληνικής διανόησης ενοχλούνται γιατί ο Τραμπ μιλάει για Πατρίδα, μιλάει για Αξίες, για Θρησκεία, για τις Παραδόσεις. Και με κάτι τέτοια βγάζουν φλύκταινες τα γιουσουφάκια του