"...επιτρέψτε μου να πω προκαταβολικά ότι θα μιλήσω κατ’ εξοχήν πολιτικά, με την αριστοτελική έννοια της πολιτικής και όχι του κομματισμού, γιατί πιστεύω ότι το θέμα στο οποίο θα αναφερθώ είναι βαθύτατα πολιτικό.
Η αυτοδιοίκηση ήταν, είναι και θα εξακολουθήσει να είναι πρωταγωνιστής στη Διοικητική Μεταρρύθμιση (ΔΜ) του συνόλου του Διοικητικού Συστήματος της χώρας. Ζητάμε περισσότερη αποκέντρωση του πιο αργού, γραφειοκρατικού, κοστοβόρου και συγκεντρωτικού κράτους της Ε.Ε. Βλέπουμε θετικά ορισμένες από τις πρώτες κινήσεις της νέας κυβέρνησης. Αποκέντρωση αρμοδιοτήτων με πόρους, για αποτελεσματικότερη και καλύτερη άσκησή τους προς όφελος των πολιτών. Το αποδείξαμε στην κρίση. Παρά τις άγριες περικοπές των πόρων μας αντέξαμε και στηρίξαμε τους πολίτες των τοπικών μας κοινωνιών. Μία ΔΜ πολυεπίπεδη: στους Δήμους, τις Περιφέρειες, το Κράτος και όχι αποσπασματική δηλαδή με θεσμικά «μερεμέτια» σημειακού χαρακτήρα. Που θα στηρίζεται στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση και στη χρήση των νέων τεχνολογιών, που θα δίνει όμως τη δυνατότητα σ’ όλους τους δήμους (και τους μικρούς ορεινούς και τους νησιωτικούς και τους περιφερειακούς) για σύγχρονο δηλαδή όμοιο βηματισμό και ισόρροπη ανάπτυξη με τους άλλους δήμους. Διότι σήμερα δυστυχώς όσα σήμερα αναφέρονται στην παρούσα διημερίδα δεν μπορούν να εφαρμοσθούν και στη Γαύδο και στην Κάσο και στο Νευροκόπι και στο Νεστόριο Καστοριάς, λόγω έλλειψης προσωπικού, υποδομών και δικτύων.Η πολυνομία (corruptissima republica plurae leges, πολλοί νόμοι πολύ διεφθαρμένη πολιτεία), η οποία, μεταξύ και άλλων συντελεστών, οδηγεί στην γραφειοκρατία κι αυτή με τη σειρά της σε καθυστερήσεις, πρέπει άμεσα να αντιμετωπισθεί. Κωδικοποίηση λοιπόν σε ενιαίο κείμενο της θεσμικής αυτοδιοικητικής πανσπερμίας.
Αυτή τη στιγμή έρχεται στο νου μου, ο πνευματικά μεγάλος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911). Θα σας πω αυτό που συνιστά τη βαθύτερη πολιτική ουσία του Παπαδιαμάντη, αλλά και του θέματος στο οποίο αναφέρομαι. Του Παπαδιαμάντη που ήταν άνθρωπος λαϊκός και γι᾿ αυτό – κι όχι για χρηματισμό – συνέταξε το πρώτο καταστατικό θεσσαλικού αγροτικού συλλόγου, όπου για την αυτοδιοίκηση γράφει:
«Το βιβλιάριον τούτο, το περιέχον το Καταστατικόν της νεωστί αποκαταστάσης Κοινότητος του μικρού χωρίου Κοσκινά της Καρδίτσης, μοι φαίνεται ως μια αίγλη φωτός, εν φαεινόν βήμα, εν εύηχον κήρυγμα προόδου, ευημερίας και αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων. Η αλλαγή εξουσίας και Κυβερνήσεως, και η φυσική εντεύθεν ανωμαλία, ή ζύμωσις η εκ του κομματισμού προερχομένη, η ανεπάρκεια και αφροντισία των Ελληνικών Κυβερνήσεων, των λόγω μεν επαγγελλομένων εκάστοτε την λεγομένη αποκέντρωσιν, πράγματι δε εξασκουσών την συγκεντρωσιν μέχρις αποπνιγμού, και η γειτνίασις του συχνά πλημμυρούντος Παμίσου, όλα ταύτα συλλήβδην υπήρξαν αφορμή όπως μη διοικήται καλώς το χωρίον και φθίνη η Κοινότης. Χάρις τω Θεώ ανέτειλε επ’ εσχάτων η ευεργέτις πρωτοβουλία νεαρών ευπαιδεύτων ανδρών, τέκνων του αυτού χωρίου, εις το πνεύμα των οποίων επήλθε φωτισμός και ευβουλία, προς άρσιν των κακών τούτων». Σήμερα, 110 χρόνια μετά εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο η αποκέντρωση. Πόσο διαχρονικός αλλά και επίκαιρος είναι ο Παπαδιαμάντης!! Τα συμπεράσματα δικά σας. Ζητάμε Αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων. Ζητάμε περισσότερη αποκέντρωση με περισσότερη αυτοδιοίκηση, για μια καλύτερη δημοκρατία. Μακάρι να καταλάβει φωτισμός και ευβουλία τους κυβερνώντες προς άρση των κακών που ταλαιπωρούν την αυτοδιοίκηση. Εμείς θα συνδράμουμε..."
